www.siirler-sairler.com
Şiirler ::: Amatör şiirler ::: Şairler ::: Amatör şairler ::: Sevgi şiirleri ::: Linkler ::: Anasayfa
Kadir Karaman şiirleri listeleniyor
1) Bile Bile, Göre Göre
2) Dalgın Bir An
3) Gölgelerin Gölgesi
4) Hovarda Zamanlar
5) Bir Hüzün Akşamı
6) Kırkikindi Yağmurları
7) Ferman
8) Genelge
9) Savaş, Çocuk ve Anne
10) Umut Mayası
11) Canana Can Kurban Daima
12) Çelişkilerde Çiçek Kalbim!
Sizin için Kadir Karaman'den rasgele bir şiir seçtik. Sayfayı her yenilediğinizde sistem bu alanda sizin için rasgele bir Kadir Karaman şiiri daha gösterecektir.
Savaş, Çocuk ve Anne / Kadir Karaman Anne! Anne! Anneciğim neredesin? Sana sesleniyor, Seni arıyorum epeydir. Niye çıkmıyor sesin? Neredeysen ses versene!? İşin yoksa, birazcık yanıma gelsene.! Mâdem saklambaç oynamak niyetin, Ki durum onu gösteriyor. Peki o zaman, Saklandığım yeri bilsene! Anne! Sen gelmeyince bak Ben geldim, buldum seni Aman Allahım! Bu hâlin de ne? Anne! Anne! Anne! Niçin, upuzun hareketsiz Yatıyorsun yerde öylece? Niçin öyle duruyor Ve niçin öyle boş boş ilgisiz bakıyorsun bana? Şimdi oyunun, şakanın sırası değil Tut elimden, haydi kalksana! Anne! Anne!Anne! Dizlerine kadar uzanan ipek saçların Niçin topraklara belenmiş?! Ki tek telini göstermezdin kimseye Ve niçin vücudun kömürleşmiş hâlde?! Haydi anne! Ne olur konuş benimle! Bir iki kelime söyle hiç değilse.! Anne! Anne! Anne! Sana ne yaptılar öyle? Anne! Anne! Anne! Gözlerin nerde? Bakıştığımızsa baktığın zaman içimi ısıtan Bakmaya doyamadığım. Babamı her bakışında bayıltan O simsiyah üzüm gibi gözlerin. Yara bere vücudun Göğsün niye kanlar içinde Ve her taraf niye kıpkırmızı, anne!? Sakın bana burası gül bahçesi deme! Gül bahçesi ise Niçin kırmızı güllerle dolu her taraf? Diğer renk güller nerede? Ya ellerin? Anne! Anne! Ne olmuş, ellerin nerde? Kopmuş, koparılmış ta omzundan Ellerimden sevgiyle tutan Seven beni, şefkatle okşayan Suçlu olduğum zaman bile Muhabbetle dokunan ellerin!? Bacaklarına ne olmuş öyle anne! Paramparça, kan revan. Uyumak istediğim zaman Ninni söyleyerek uyuttuğun Uyuşunca unuttuğun bacakların. Ne olmuş öyle, yazık! Üzerinde uyuyamayacak mıyım artık? Anne! Anne! Niye kuru, niye yalınsın? Niçin buz gibi kucağın? Nerede, sen üşüsen bile Beni ısıtan sevgi dolu sıcağın Anne! Anne!Anne! Neden mosmor Kanlar içinde dudağın? Ve niçin solmuş gül yanakların Niye sesin soluğun çıkmıyor Niye eşyalarımız, kardeşlerim dört bir yana saçılmış, Darmadağın yatıyor? Niye gözlerin donuk? Eskisi gibi sıcak sıcak bakmıyor? Soğuk.! Şu kapımızın önünde duran Tanklar de neyin nesi, anne?! Söylesene anne! Bu babamın bana Getirmeye söz verdiği Oyuncak tanklar mı? Tanklardaki askerler Oyuncak askerler mi yoksa? Anne! Anne! Ne olur söyle! Anne! Enkazlarda, çıldırmış deliler gibi Kötü kötü bakan adamlar da kim?! Hiç tanımadığım Sağı, solu tekmeleyerek Ve küfrederek kutsal değerlere Bir şeyler arayan bu adamlar, Tanıdım anne, tanıdım!! Ülkemize ve üstümüze kâbus gibi çöken Bu bitmez ve anlamsız savaşı Başlatan o askerler, bu kâbus gibi çöken üstümüze O askerler anne! Anne! Anneciğim! Babamı, ağabeylerimi Alıp alıp giden Ve geri getirmeyen askerler; Bunların da kan bürümüş Kin çökmüş gözlerine.! Ya evimiz? Hayır! Anne, hayır! Bu ev bizim olamaz! Niye dumanlar çıkıyor Neden her tarafı alevler içinde Her yeri harap, yıkık Niçin vîran bir halde? Ya şu horozlar ve tavuklar Niye hiç ötmüyor Şu köpekler dilini mi yutmuş Evimize gelen yabancılara havlamak yerine Niçin öyle dehşetle bakıyor? Anne! Anne! Anne! Çok sevdiğimiz komşularımız Bizi ilgisiz bırakmayan Akrabalarımız, kardeşlerimiz Niçin yardımımıza gelmiyor, gelemiyor? Biz ağlar, inlerken Acılar ve yoksunluklar içinde? Yoksa anne, yoksa onların da mı Bu vahşet manzaralar hâkim Ülkeler ve evlerinde? Anne, niçin inmekte gözlerime Yavaş yavaş simsiyah bir perde Ben istemesem de Sessizlik, ıssızlık Hissizlik, her yerde Niye anne?! Dışarı kararmaya başladı birdenbire Bir garip aydınlık dolmaya başladı Bir yerlerden içime. Anne! Anne! Anne! Ben nerdeyim, sen nerdesin Gökyüzü nerde? Burası nere? Güneş, ay, yıldızlar Değil niye yerlerinde!? Hani, hatırlar mısın anne? Bize hikayeler anlatırdın; Uyuturken, geceleri uyurken dizlerinde Niniler söyleyerek söylerdin En tatlı sesinle. Birden canım istedi Hadi yine söylesene! Ahiretten, meleklerden söz eder Sevindirirdin bizi. Şu merhametsiz insanlık Görsün sevgiyi, utansın diye Merhametle sevgiyle Doldurmaya uğraşırdın içimizi. Anne! Niçin anne! Yanlış anladılar hep Ve paylaşamadılar Dünyaya yetecek sevgimizi..! Talana kalkıştılar Olan, olmayan her şeyimizi. Neyimiz kötü bizim anne? Niye sevmiyorlar, sevemediler bizi? Şimdi iki kelebek, belki melek? Tutmuş elimden, götürüyor beni İçime babamın Senin kokun Yıkık harap evimizin Yanık kokusu dola dola Bilmediğim bir yöne doğru Sormadan hiçbir soru Bu, senin bahsettiğin melekler mi? Gideceğimiz yerde Bütün şehitlerle berâber şehit Şehit babam, Ağabeylerim bizi beklerler mi? Kelebekler gibi uçan ben miyim? Yoksa anne onlar senin söz ettiğin Cennetten gelen melekler mi? Oyunumuz yine yarım kaldı Her zamanki gibi seninle, anne! Belki istemeden. Derdin; günü gelince ben de gidebilirim belki Babanın peşinden. Demek ki o gün, bu gün Ama anne, ama!? Düğün günü gibi değil Mahşer günü gibi bir gün. Doyası koklayamadan Daha doyamadan sana; Sevgiye, sevince; Beni boynu bükük, öyle Öksüz ve yetim bırakıp gitmek Haksızlık değil mi? Bitmeyen, şu ürkütücü sessizliğin Korkutucu sessizliğin içinde. Ben sensiz ne yapar ne ederim anne! Haksız mıyım söyle!? Doğru mu yaptığın sence? Bil ki; er ya da geç, Yine buluşacağız seninle Cennet dediğin o yerde; Babam, ağabeylerim Ve bütün şehitlerle. Ne olur kucağını aç bekle! Anne! Anne! Anne! Anne!
Bizim tavsiyelerimiz : yemek tarifleri | fıkra | şiir |
Astroloji | Beden Dili | Bilim | Cinsel Bilgiler | Edebiyat | Ekonomi | Felsefe | Feng Shui | Fizyognomi | Genel Kültür | Kama Sutra | Okültizm | Parapsikoloji | Siyaset ve Politika | Psikoloji | Sağlık | Sanat | Satış ve Liderlik | SPK Lisanslama | Tarih | Ufoloji | İsimler | Gitar Akorları | Gelinlik
® www.Siirler-Sairler.com